Titulua ikusita igoal pentsatu duzue atzera natorrela Euskara Irakasleak sare-foroaren publizitatea egitera. Ez (beno, publizitate apur bat beti egin behar da), momentuko kezkatxoa besterik ez.
Klaserako baliabideak atalean egunotan beste hizkuntzen irakaskuntzarako baliabide biren berri eman dut: ingelesezko Teaching English eta Kataluniako Parla.cat. Bietan irakasleentzako baliabideak sareratzeko eta partekatzeko guneak atondu dira, eta gauza batek eman dit arreta: kolektibo batean zentratuta egon arren (ingeles irakasle ez natiboak eta bigarren hezkuntzakoak batean, eta helduen irakasleak bestean), irekita uzten dute biek esparrua.
Gurean, berriz, sentsazioa izaten dut sarri harresi handiak daudela irakasle kolektibo desberdinen artean: euskaltegiak, hezkuntza, hizkuntz-eskolak... Baita kolektibo horien barruan ere: administrazioak, euskaltegi sareak, eskola sareak...
Egia esanda, ez dago euskara irakasleentzako gune eta proiektu askorik sarean (saretik kanpo ere ez nuke esango asko direnik), baina era berean kolektibo guztia batera kontsideratzen duenik ez datorkit gogora (Euskara Irakasleak ez bada, publizitatea berriro).
Ez dakit, momentuko kezka tontoa baino ez da akaso, baina iruditzen zait -teorian behintzat- batzen gaituena banatzen gaituena baino gehiago dela. Ala ez?
Konpartitu mezu hau: 
delicious | 
zabaldu | 
bildu
jasotako azkenak...
Bloga
Feedburner
Gure jarioak(OPML)
Karraju "guztiak": Xfruits
Markatu del.icio.us-en
Kasualidadea. Atzo hortaz aritu nintzen lagun batekin. GUraso talde batean nahiko kezkatuta daude, gramatika ezin barneraturik. Ume txikien gurasoak gehienak eta motibazioaren baldea guztiz betea. Baina gramatikak zuloa egin die baldean eta erabilerara ez da ezer heltzen. Irakasleak gramatika beharrezkoa dela eta lehenik ondo ulertu behar dutela esan die! Behar bada, guraslen irakaslea ikasle horien seme-aleben andereñoarekin harremanetan jarriko balitz, materiala partekatu eta ikasketa signifikatiboagoa lortuko lukete. Agian ikusiko lukete 4 urteko umeek eta haien gurasoek bide antzekoa eginez barnera dezaketela hizkuntza!! Umeek ez dakite ergatiboa zer den, ikas prozesuaren zenbait etapetan ez dute ondo erabiltzen (ohikoa eta normala da) baina inork zuzendu gabe ere, azkenean berez egiten dute ondo.
Ez dakit jarri dudan adibidea baliagarria den, baina, behar bada, egiturazko aldaketak etorri bitartean... Izan ere, euskaltegien sarea behar bezala eratuz gero, hezkuntzan eman dituzten urratsak emango genituzke (garaturen antzeko zerbait, baliabideak prestakuntzarako, liberazioak, dedikazioak, berritzeguneak...)
Tira, barkatu aspaldi hontako ausentzia. Isilik baina betiko interesakin jarraitzen ditut henengo kontutxuak, e?