Karrajua - Artikulua - Comments

Transferentzia

Benito — Sat, 20 Dec 2008 16:21:07 +0100

Gai interesgarria ekarri eta interesgarri planteatu. Uste dut transferentziaren kontu hori ez dela izaten gehien erreparatzen zaienetarikoa. Ikasleak berez hizkuntza batetik bestera eskemak eta trebeziak pasatzeko konpetentzia deitu dakioke beharbada.

Horren harira galdera batzuk etorri zaizkit:

Denok ez dugu transferentzia egiteko gaitasun berdina, hala ere, batzuen kasuan gaitasun hori badela, eta beste askori seguruenik aktibatu egin beharko zaiela pentsatuta, itzulpena bezalako teknikak ez dira -askotan gertatzen den bezala- hain baztertzekoak izango, ezta?
Enric Serrak lehengon zirriborratzen zuen ideiatik tiratuta, hizkuntzak erraztea hiztunaren trebezia bezala ulertuta, hiztun konpetenteek ere ikasle edo maila baxuko hiztunarekin jarduteko hizkuntza batetik besterako transferentziak ahalbidetzeko estrategiak garatu beharko lituzke? Adibidez, hizkuntza bietan antzekoak diren hitzak bilatu, espresitibate handia duten esamoldeak aukeratu, hizkuntzen arteko antzekotasunetara jo eta ez aldeetara... Euskararen kasuan sarri kontrakoa topatzen dugu, euskara erdaratik gehien aldetzen dutenak bilatzen ditugu jatorrago edo garbiagotzat, ezta?

Beste kontu bat da ikas-estrategiak edo "ikasten ikastea" lantzearena eta ikaslea horren beharraz jabetzea. Euskara Irakasleak-era bota dut Bartzelonako Encuentro Practicoaren makoan bota den galdera bat. Zer egin ikaslea horren beharraz jabetzen ez denean?

Hala ere, uste dut galdera hori askoz era globalagoan egin daitekeela: zer egin ikasleak ikasteaz duen ideia eta guk daukaguna bat ez datozenean? Aste honetan berton lankide batek kontatu dit ikasle batzuekin zelako buruko minak dauzkan. Ikasleak era bateko jarduerak nahi ditu eta irakasleak halaxe egitea agintzera ailegatzen ari da. Eta ez dira ailegatu ikas-estrategiaren lanketa bezalako "modernitateetera",ez.

Era guztietako berrikuntzetarako oztopoa irakasle eta profesionalengan ikusteko joera izaten da, baina askotan "bezeroa" bera noraino dagoen haiek onartu eta ulertzeko prest, prestatuta eta prestu aztertu beharko genuke.

Sergio Mongek kontatu duen hau gogoratu dut, publizitatearen mundutik dator, baina gurean ere halakoak gertatzen direla esnago nuke.

Ixaren madarikazioa

Benito — Tue, 16 Dec 2008 11:10:21 +0100

Eta ixa horiek zoratu zuten Ben Gunn, ixa horiek uxatu zuten Sparrow, ixa horiek kondenatu zuten Kako-oker kapitaina, eta ixa horiek galduko dituzte gure lagunak begia mapatik kentzen ez badute.

A ze filibustero koadrila gabiltza hemen! Eskerrak gure pirateria bestelakoa dela.

Gaztelugatxe

Plisti-plasta — Tue, 16 Dec 2008 08:57:38 +0100

Amesgaiztoen eta azken arrastoen arabera, bat egin dute Long Silverrek eta Robinsonek. Altxorraren bila ari omen dira. Dabiltzala tentuz, altxorraren mapa batzuek ixa gehiegi baitauzkate. Dabiltzala kontuz, Gaztelugatxen enbat itzelak izaten baitira, baita Hispaniola bera hondoratzeko bestekoak ere.

Bitartean, loro elebakarra Ostiralen lepo gainean pausatu da, lasai antzean: Keben, anitx onki. Keben anitx onki ei dio.

Long Silver

Benito — Sun, 14 Dec 2008 18:07:19 +0100

Robinson eta Ostiral horretan dabiltzala, ontzi bat hurreratu da irlara. Karelean zutunik, katalejoa begian, mapa eskuan eta loro eleabakarra lepoan, gorputza hankapaloaren aldera okertuta, Long John Silver.

Robinson eta koadrila euren demandetan itsututa, han altxorrik dagoenik barruntatu ere ez. Naufrago-izpirituak diren baino naufragoago egin ditu agi denez. Irla urrun horretan altxorrik? Okurritu ere ez.

Long Silver-ek berriz hanka motz baina begia luze, Flint-en mapari eta loroaren mintzoari egin die kasu, eta nabigatzaile senari gehien bat. Hemen altxorra dago, ziertoena!

Naufrago koittado horiek ordea, ez daukate maparik, ez dute altxorren berririk, ezta hura lurpetik ateratzeko pikotxarik, ez palarik. "Zertarako nahi ditugu pala-pikotxak naufrago koittadook geure hilobia egiteko ez bada?" Galdetuko lukete naufragoaren ironiarekin.

Long John-en eskifaia txalupak hartu eta hondartzara bidean da dagoeneko. Altxorra altxorra da, eta behar den lekuan sartuko dute pikotxa. Ez dago irlan haien pikotxari eutsiko dion harresirik, ez. Eta pikotxa ez bada, kainoiak eta bolbora ere badute, eta naufrago gajoekin errukirik ez. Irla hau defendatu nahi duen armadarik ez dago gainera. Kar, kar, kar... ronaren kupelaren gainean kantari.

Naufragoen hitz aspertuak jarraitzen du, itsasoan ortzemugaren urruntasunari begira biak, handik aterako dituen fragataren esperantzan, hondartzari erreparatu gabe.

Labarren artetik Ben Gunn-en eldarnioren bat entzuten da lantzean behin. Jack Sparrow ere irlan lehorreratu ei zen aspaldian, ronik ez zegoela ikusita egin zuen alde.

Long Silverrek katilua hartu, kupelan sartu eta topa egin du loroarekin. Txin-txin.

internacionalismo lingüistico"aren kontrakoa

Urbieta — Fri, 12 Dec 2008 13:47:58 +0100

Uste dot liburu hori dala Espainian zehar zabalduta dagoen " internacionalismo lingüistico"aren kontrakoa. G.Salvador, JR. Lodares eta guzti horien tesien kontrakoa. Hizkuntza nagusiak goraltzeko, txikiak txikitu edo kondenatu. Deabruaren hizkuntza dalakoan. Deusezak omen.

Tesi honen kontrakoa, edo hizkuntza gitxituen aldekoa
http://www.aulaintercultural.org/article.php3?id_article=754

Ikastaroaz

Benito — Thu, 11 Dec 2008 20:19:04 +0100

Nik neuk ez dut uste ikastaroan lan askorik egingo dudanik, lankide batzuen artean eramango dute (Arana kapitainaren kastakoa naizela uste dut, je, je, je...), igoal kolaborazioren bat edo tutoretzaren bat egingo dut, baina ez da segurua.

Ikastaro hau gehien bat irakasle inoiz jardun ez dutenentzat dago pentsatuta, lanean hasteko moduan jartzeko, oinarrizko ikastaroa.

Ez dakit zurearen moduko errodajea daukazuenontzat apur bat light ez ote den izango. Dena dela, ikastaroa egitera animatzen bazara, pozgarria izango da, duda barik.

Oso berri interesgarria

Iñaki Calvo — Thu, 11 Dec 2008 19:39:55 +0100

Iepa, Benito!

Zuk ikastaro honetan lan egingo al duzu? Ideia bikaina iruditzen zait, izan ere, ikastaroan izen emateko aukera aztertzen ari naiz.

Agur!

Deabruari

otto — Fri, 10 Oct 2008 10:16:39 +0200

... batez ere deabruak bere buruaren alde egiten duenean.

Jakinda ere ezer berririk aportatuko ez dizudala, banator galderok erantzutera, hain gustuko baituzu edukiei emergitzea uztea.

Jakina euskararen berreskurapena (saiakera) planifikazio politikoaren ondorio dena; beharbada, euskararen berreskurapen geldoa ere planifikazio politiko jakin bati egotz dakioke. Baina, akaso, ezberdin ikusten ditut bi politikak: hizkuntza inposatzea helburu duena, eta hizkuntzak bizirautea helburu duena.

Esaten direnen artean, estandarra eta euskalkia, euskaran dugu adibiderik argiena: batua ez da hizkuntza natural bat, sortutakoa baino; baina gazteleran oinarritutako espainiarra beste.

Interes politikoek ere bultzatu beharko lukete euskararen sustapena; baina interes politikoek, askotan, bi karta-multzokin jokatzera behartzen gaituzte (interesatzen zaigu, hobe), eta horrek onurak bai, baina kalteak ere eragin diezazkioke hizkuntzari.

Zoritxarrez, ez dut uste interes ekonomikoak daudenik euskararen sustapenaren atzean. Bestela, beste oilar baten egingo liguke kukurruku.

Deabruari fiskal lanak egitea ere ez da aspergarria.

Dialektoak

Benito — Fri, 10 Oct 2008 02:26:18 +0200

Aldaera estandarra eta dialektoak direla eta, interesgarria izan daiteke aste honetako Argian agertu den artikulu hau irakurtzea: Batuaren eraginez euskalkiak “gipuzkoartzen”

Bestalde, azpimarratu dituzun ideietatik bestelako irakurketak ere egin daitezke:

Hizkuntza baten zabalkuntza ez da berezkoa.... Bai, baina euskararen normalizazio / biziberritze / berreuskalduntzea ere ez da izango planfikazio (politikoa ere bai) baten ondorioa?
Interes ekonomiko eta politikoak... Euskararen zabalkuntzaren atzetik ere ez dago horrelakorik? Haien zilegitasuna da baloratu behar dena akaso.

Batzuetan deabruaren abokatuarena egitea dibertigarria izan daiteke.

zergatik ikasi euskara?

nerea — Fri, 03 Oct 2008 17:59:23 +0200

oso galdera interesgarria, eta azken urteotan neure buruari askotan egin diodana. Nik ere euskaltegi baten nabil eskolak ematen eta azken boladako eboluzioa ikusita uste dut gero eta gehiago direla "el puto euskera" diotenak inolako konplexurik gabe. Gero eta gehiago sentitzen dut "gartzelero" papera betetzen ari garela irakasleok. Presio handia dabil bazterretan,lanerako ditxosozko perfilak direla eta. Eta balizko abantaila horiek gaur egungo gizartean ez ditut garbi ikusten: seme-alabekin hitz egiteko?? (adin batetik aurrera oso zaila egiten zaie oro har gurasoei euskara txukun ikastea). Euskal literatura irakurtzeko?? Zeinek irakurtzen du gaur egun, "los pilares de la tierra" ez bada? Kalean hitz egiteko? zertarako, mundu guztiak erderaz badaki? Etorkinek euskara ikasi??? Integratzeko??? Ez al da berba potoloegia?
Enfin, ikusten duzuenez nahiko panorama beltza iragartzen diot honi guztiari. Eta gazteek? egiten dute?
Ez dakit, iruditzen zait euskara ikasteak esfortzu ikaragarria eskatzen duela, eta bizi garen gizarte hedonista honetan ez gaudela oro har horretarako prest.

Malaletxeko galdera...zuzenak

aitor — Fri, 03 Oct 2008 13:33:43 +0200

Arrazoia duzu, Benito. Ezin gara erantzun errazekin konformatu. Horiei guztiei aurre egin behar diegu.

Eta bukatzeko diozuna (erosleak titulua baino ez duela nahi), hori ere egia berdaderoa. Eta gustatu zein ez gustatu, horixe izan behar dugu kontuan. Gu asebetetzea edo ez, nire ustez, bigarren mailako kontua izan behar du... euskaltegian behintzat. Euskaltzale modura gure ardura eta lana haratago eraman nahi badugu, euskaltegian egiten dugunari irakurketa positiboa egitea besterik ez dugu... edo gure euskaltzaletasuna euskaltegiko lau hormetatik haratago eraman.

Horretaz gain, tituluak, agiriak ... eskuratzen laguntzea gure ikasleak euskarara hurbiltzeko beste bide bat izan liteke. Gure euskaltzaletasunaz gain gure gizatasunak eta profesionaltasunak ere agian hurbilaraz litzake, afektiboki, euskarara.

Josuri: Zuk diozuna ere egia da, zoritxarrez. Horretan bi kontuk dute eragina, nire ustez: norbere bizitzan izandako porrotak, frustrazioak edo ezintasunak; bestetik, komunikabiderik irakurrienetan azkenaldian egiten ari den kanpaina. Zenbait egunkaritan irakurri ditut azkenaldian Francoren garaian ere idatziko ez ziren kontuak euskara dela-eta.

Honen inguruan, printzipioz, nire iritzia "al trapo" ez sartzea da, ahal dela, egoerak egoera (goi mailako ikasle interesatuekin, agian, eztabaida modura aprobetxa liteke). Hobe modu positiboan jokatu.

Norbanakoarentzako etekina

Benito — Thu, 02 Oct 2008 20:37:12 +0200

Azkenotan euskalgintzan entzun dugun leloa dela esango nuke, euskara ikasteak eta euskaraz egiteak pertsonari dakarzkion abantaileak azpimarratu behar ditugu eta karga ideologikoa, identitarioa, alarmista kendu euskararen asuntuari.

Euskaltegien kanpainetan ere horren zantzuren bat ikusi dugu aurten: Bilbo Zaharraren "Unibertso berri bat", IKAren "Euskaraz Jantzi - El euskera viste" edo AEKren "La ciencia de enseñar la lengua amistosamente. El efecto afecto" horietan adibidez (mundu berria, pertsonari ekarpena egin, harremana eta adiskidetasuna...). Topagunearen mintza-praktika egitasmoen publizitatean ere "zure euskara", "zure ideiak", "zure zaletasunak"... "zure.." hori azpimarratu dute.

Norbanakoarekin lotutako baloreak nonbait. Asier Etxanizek aipatu duen idazkian hain zuzen ere norberarentzako etekinen zerrenda egin digute:

Seme-alabekin euskaraz komunikatu ahal izateko; edota telebista euskaraz ikusi ahal izateko; aldizkari edo liburu bat euskaraz irakurtzeko. Lanean ari zarela, lankide euskaldunekin hitz egiteko. Ikasten edo lan bila bazabiltza, titulu ofizialak eskura ditzakezu; eta gainera, agiria lortuz gero, horregatik ere dirulaguntza berezia eskura dezakezu. Aisialdian, dendan edo jatetxean euskaraz aritzeko... Tira, abestiak dioen bezala, Ó...badira mila motibo...Ó euskara ikasteko. Ah! Euskal abestiak ulertzeko ere balio du.

Neuri hala ere hauekin guztiekin sentsazio bat geratu zait. Norbanakoarentzako onura horiek guztiak ez dira apur bat anbiguoak? Zehaztu gabeak? Nahiko motibagarriak ote dira? Benetakoak dira?

Noraino zabaltzen da mundu berria euskara ikasita? Zer nolako mundua da hori? Zer jantzi mota ekarriko dit euskarak? Gustukoa izango dut? Afektoa, maitasuna eta laguntasuna ekarriko dit benetan ikasteak? Neure zaletasunak praktikan ipini ahal izango dut? Seme-alabekin lortuko dut komunikazioa? Telebista ikusita edo aldizkari-liburuak irakurrita probetxuzko zerbait aurkituko dut? Lankideekin egingo dut euskaraz? Dendan eta jatetxean euskaraz egingo dut? Euskal abestiak ulertzeko premia daukat?

Malaletxeko galderak direla pentsatu du honez gero batek baino gehiagok, seguru. Kontua da erosleak saldu diotena jasotzea esperoko duela. Hobeto esanda, saldu diotena erosi duelako sentsazioa izatea. Orain, erosleak titulua baino ez badu nahi, errazagoa izango da asebetetzea. Baina horrek ez gaitu gu asebetetzen nonbait.

Zergaitik ikasi euskara?

txerra — Thu, 02 Oct 2008 18:10:19 +0200

Begira zer dioen Asier Etxanizek:

http://www.elgoibarren.net/index.php?option=com_content&task=view&id=1231&Itemid=39

Niri gustatu zaizkit azken biak: traba egitearren, izorratzearren. Euskaldun askotxok (zenbait lekutan) izorratzearren egiten dute euskaraz, nire ustez ....

Nork erosiko du euskara?

Josu — Thu, 02 Oct 2008 16:52:01 +0200

Bai, Iñaki Martinez de Lunak arrazoi du. Eta, jakina, honek guztiak gurean ere badu eragina. Zuzena.
Ni, baina, beste zerbaitek kezkatzen nau. Uste dut euskal gizartea beste alde batetik eta beste modu batera ere aldatzen ari dela. Azken urteotan nabari izan dut aldaketa ikasle (mota) batzuengan: gero eta lotsa eta konplexu gutxiago daukate behartuta ikasten ari direla eta bestela ez luketela ikasiko aitortzeko; el puto euskera eta los putos perfiles hitzetik hortzera erabiltzeko...
Iruditzen zait lur azpiko mugimendu bat bezalako zerbait dagoela euskal gizartearen zatirik erdaldunean eta noizean behin azaleratzen dela mutur ttiki bat. Iruditzen zait halaber mutur horri begira geratzen garela lur azpian zer ezkutatzen zaigun imajinatu ere egin gabe.
Eta beldur naiz, zentzurik zabalenean, ez ote den eguna helduko zeinetan gizartearen zati erdaldun horrek esango duen: -Tira, kokoteraino nago, ez dut euskara ikasiko. Ez dut nahi. Punto.
Orain arte zuzentasun politikoak tabu bihurtu du euskarari aurrez-aurre uko egitea, "konsentsu" moduko bat onartu dugu denok, dakigunok eta ez dakitenek.
Euskara saldu nahi dugu. Ondo. Eta inork erosi nahi ez badu?

Joxerraren hitzak

Benito — Sun, 21 Sep 2008 17:56:21 +0200

Hemen dauzkazue Joxerrak "Ahozko komunikazioa lantzeko metodoa" hitzaldian botatako hitz batzuk.
/>
Hitzaldi osoa entzun nahi baduzue, HABEren liburutegian daukazue DVDa. Bestela neuk daukat grabatuta.