Karrajua - prestakuntza - Comments

Ikasle paper aktiboa

Benito — Fri, 09 Oct 2009 12:51:01 +0200

Julen Iturberen blogean prestakuntzaren gaineko gogoeta irakurri dugu gaur. Mezuan bota dudan azkenengo ideia horrekin lotuta, prestakuntza ez da norbaitek emango digun zerbait, norberak landu behar den zerbait baino.

Pentsatzeko modukoak hitz hauek:

Reconozco racionalmente que quiero aprender pero no asumo el rol activo de hacerlo. Delego entonces en quien debe proporcionarme la enseñanza. Desplazo al formador la responsabilidad de que yo aprenda.

Ikasten ikastea, ikaslearen autonomia, autoikaskuntza, ikastea prozesu pertsonal bezala aldarrikatu eta sustatu nahi diren garai honetan galdetu beharko genuke norberaren prestakuntzari ere horrelakoak aplikatzen dizkiogun.

Digestioa

Benito — Fri, 03 Jul 2009 01:53:40 +0200

Arrazoia Arkaitz, gauza asko digeritzeko, saioetan eta Donostiako Parte Zaharreko soziedadeko menuan ere bai. Eta elikagaien osaketari ekin aurretik (beste baterako utziko dugu) dastaketako sentsazio batzuk zizka-mizka gisara.

Plazer handia aukera izatea hizkuntzen irakaskuntzan diharduten urrunekoekin jarduteko. Eta txakurrak oinutsik lehenengo bateko kontsolagarriaren ostean, txakurrarentzako zapatak topatzeko ahaleginean zelako ilusioarekin gabiltzan han eta hemen ikusteak ematen duen poza eta animoa batez ere.
Puntu mingotsa ere bai. Zerbaiten bila ikusten dituzu begiak, baina ez duzu zer asmatzen, mundu honetan barne-tentsio asko barruntatzen ditut, eta eskerrak umore ikuturen bat datorrela lantzean behin (Ortaren eta Heyworth-en umorea eskertu nuen bereziki).
Pertsonak, hor dago koxka. Komunikazioari pertsonen ikuspegitik heldu (horixe esan nahi nuen Martin Perisi egin nion galderan), lanari pertsonen jokaerarekin ekin, eta prestakuntza pertsonengan oinarritu (haien gaitasunetan, baina balore, pertzepzio eta esperientzietan ere bai). Ortak begiei ere erreparatzeko esan zigun azken batean.
Praktikoak izan behar dugu, bai, baina praktika ez da -askotan uste den bezala- errazena eta eskuragarriena. Alderantziz, praktika ona lortzea teoriaren konstrukto korapilotsuenak baino konplexuago gerta daiteke.
Nekea: A8a, beroa, ikasturtearen amaiera, gauza interesgarrien zaparrada...

Futbola eta eskola

Benito — Fri, 29 May 2009 16:20:28 +0200

Nik inoiz konparatu dut euskalduntzea futbolarekin: entrenamendua, ariketak, partidilloak, partida, ebaluazioa. Hitz hauek laburtzen dute dena azken batean:

La primera de ellas se relaciona con la imaginación, la planificación y la preparación. Ahí se encuentran las metas, los objetivos y el diseño del desarrollo de distintos tipos de entrenamiento. La segunda fase se centra en la ejecución, en vivir la experiencia para la cual nos hemos estado preparando. Y la tercera, en la reflexión, en pensar sobre el trabajo realizado (el trabajo sobre el trabajo).

Josu Urrutia

Plisti-plasta — Fri, 29 May 2009 08:56:39 +0200

Josu Urrutiak artikulu honetan dioenak futbol jokalarientzako ez ezik, irakasle eta ikasleontzat ere balio duelakoan nago.

Kontzeptu labelduna?

Karrajua — Mon, 26 Jan 2009 19:50:54 +0100

Didaktikari izeneko figurarentzat zer egin eta funtzio batzuk proposatzen dituzu, eta horiek ere badira, gehien bat pertsonen prestakuntza, elkarreragina, komunikazioa eta etengabeko hobekuntza gogoan. Ados nago zurekin neurri handi batean, baina "didaktikari" hitz horren atzetik zer dagoen aztertu nahi nuke.

Iñakiren itzulpena dela eta, konturatu naiz didaktikari kontzeptu hori oso geurea dugula helduen euskalduntzean. Seguruenik eraketa-didaktika banaketa horretatik eratorrita. Didaktika zientzia edo ezagutza misteriosoarekin ausartzen denari -"didaktikako txapekin" alegia- kantxa ematen zaio hizkuntza ikastearen inguruan misterioak non agertu hark gobernatu dezan. Eta:

"Misterio" horiek arlo desberdinetan agertzen dira: materialgintza, prestakuntza, kurrikulua, teorizazioa, berrikuntza... eta azkenotan hauei guztiei teknologia batu zaie.
Ondorioz, pertsona horrek arlo guzti horietako bazterrak kontrolatu behar ditu, eta ondoan egon behar da irakasleak eta eraketariak, misterio horietara arrimatu ezin diren profanoak, norengana jo izan dezaten.
Dena bloke batean ikusten du jende askok orduan, eta hortik figura hori: didaktikaria. Egia da hala ere, non-nork erabili ñabardura desberdinak izan ditzakeela: batzuentzat aholkulari-coach-laguntzaile figura hori izango da gehiago, beste batzuentzat didaktikarekin zer ikusia duten objektuak kudeatzen dituena: materiala, kurrikulua; beste batzuetan aditu edo jakintsu papera hartu beharko du...

Lehengo egunean Enric Serrak hizkuntz-zerbitzuen hibridazioaz hitz egiten zuen. Gero eta lausoagoak dira prestakuntza, aholkularitza, gidaritza eta abarren arteko mugak. Gehituko nuke materialgintza, ikerkuntza eta berrikuntza ere hor dabiltzala. Zuk diozun modura, edukia, pertsonak, tresnak eta zerbitzuak batera datoz, ez dira mugatzekoak izaten alegia. Baina lausoak lauso, bi gauzatatik hasi behar dela uste dut:

Lan ezberdinak daude didaktika deitzen den mundu horretan, eta lan ezberdinak izanda lan horietarako jarduerak, ezagutza eta konpententziak ez dira beti berdinak izango. Materialgileak profil, jarduera eta tresna batzuk izango ditu, ikertzaileak beste batzuk, aholkulari-coach horrek beste batzuk eta prestakuntza... Ba, dudan nago prestatzailea berez zer egin bat denik, prestakuntza bideratzeko erak eta erak daude, eta uste dut hor dagoela gakoa. Denok gara prestakuntzaren partaide, emale nahiz hartzaile, eta bide asko ditu. Prestatzailea baino, prestakuntzako antolatzailea behar dela esango nuke.
Didaktikaren ezagutza eta konpetentzia ez da didaktikariaren kotoa. Alderantziz, ikaskuntza sustatzea zer egin nagusia duten erakundeetan (hori da euskaltegia, ezta?), partaide guztiek izan behar duten konpetentzia didaktikoa: ezagutza, interpretazioa, garapena eta praktikara eramateko konpetentzia, irakaslearengandik hasita (irakaslearena da lan didaktiko nagusia azken batean, ezta?), eta erakunde horren erabaki eta kudeaketan parte hartzen duteneneganaino. Ez dut uste une honetan onartu daitekeenik "ni eraketakoa naiz eta ez du didaktikaz jakin behar" bezalakorik, "ez dakit didaktikaz" akaso bai, baina hori konstatazioa baino ez da, ez atxakia.

Didaktikaria

Plisti-plasta — Sun, 25 Jan 2009 00:02:33 +0100

Ezjakinaren ausardiaz arituko natzaizu gaurkoan ere Benito. Inoiz didaktikari izan ez den irakasle baten ikuspuntutik, alegia.

Kontuak argitzeko lehenengo eta behin didaktikari horren lan-esparrua zein den jakin beharko genuke: sare mailan ari den ala euskaltegi mailan (udal euskaltegietan, adibidez, sarritan idazkari akademikoek betetzen dute paper hau). Batzuen eta besteen lan-baldintzak ere hor daude, organigraman duten pisua eta beste zenbait faktore. Horiek horrela, testuinguru honetan zehatzago jokatzerik ez, eta orokorrean aritu beharko dugu, honenbestez.

Nire ustez didaktikariak bi zeregin nagusi izan behar ditu: etengabeko formazioaren sustatzaile eta euskaltegietako jardun akademikoaren hobekuntzarako lan dinamika sustatzaile (tokian tokiko coach-a).

Ez dut uste didaktikariak materialgilea izan behar duenik batez ere. Ideia zahar baten oinordekoa dugu hori. Edukia lehenesten duena. 'Edukia denez garrantzitsuena jar ditzagun didaktikan adituak edukiak egiten'. Garaiak aldatu egin dira, konturatuta gaude edukiak eta tresnak baino garrantzitsuagoak direla pertsonak eta berauen arteko harremanak. Honexek izan behar du, beraz, nire ustetan lehentasunezko lan-eremua.

Bestalde, didaktikariaren zereginak aipatu ditudanean apropos erabili dut 'sustatzaile' eta apropos alboratu 'arduradun' hitza. Nik sarean sinesten dut, komunitatean. Ez dut uste batek edo besteak esandakoek funtsezko eragina dutenik (esaten diren horiek norabide bakarrekoak direnean, behinik behin). Norberak egin behar ditu galderak, norberak aurkitu edo aukeratu erantzunak, elkarrengandik ikasi. Beharrezkoak dira horretarako jarioa eta jario eta dinamika sustatzaileak, coach-ak.

Izan gaitezen honetan ere konstruktibistak. Irakasleon mailan beti esaten dugu rolak aldatu egin direla, ikasleak autonomoa izan behar duela, berak hartu behar duela ikas-prozesuaren erantzukizun nagusia. Irakaslearen lana, gaur egun, bestelakoa dela, ikas-irakasprozesuaren bideratzailea, elkarreragin-sustatzailea, ikasleari bere helburuak lortzeko sare berria ehuntzen lagunduko diona.

Ordezka ditzagun goiko paragrafoan pare bat hitz: jar dezagun 'didaktikari', 'irakasle' jartzen duen lekuan; irakur dezagun 'irakasle', 'ikasle' jartzen duen lekuan eta definituta izango dugu modu koherente samarrean didaktikariaren zeregin nagusienetako bat.

I.O:

'Izan gaitezen honetan ere konstruktibistak' diot enfasi osoz eta ezin izan duzue ikusi atera zaidan irrifarretxoa. Susmoa dut gero eta erreparu gehiago ditudala konstruktibismoarekiko, nahiz eta konstruktibismoaren ideia batzuekin erabat ados egon.

Iruzkina hankamotz geratu zaidan sentsazioa ere badut, gehiago hitz egin nahi nuen didaktikariaren euskaltegiz euskaltegiko lanaz eta lehengo batean Ainhoak aipatu zuen overflow learningarekin lotu baina ez dut aurkitu modurik. Egun traketsa daukat, borrokan dabiltza nire burua eta qwerty madarikatu hau. Zer egingo diogu, ba! Beste batean izango da.

Gaztelaniaz itzulita

Benito — Sat, 24 Jan 2009 11:51:22 +0100

Iñakik gaztelaniara itzuli du mezua eta Ibilbidea blogean publikatu: Las labores del profesor en clave de alegoría pastoril

Eskerrik asko Iñaki. Gure erreferentziak eta gogoetak hesitik harago nola ulertzen diren konprobatzeko aukera ona izan daiteke.

Bide batez, egunen batean euskararen irakaskuntzan sortu ditugun geure erreferentziak eta hiztegiaz hitz egin beharko genuke. Apuntatuta.

Itzulpenak eta lanak

Benito — Fri, 23 Jan 2009 21:56:40 +0100

Iñakiri esker konturatu naiz didaktikari hitza ez dela erraza izaten gaztelaniara itzultzen (beste hizkuntzetan?)."Didacta", "didáctico" eta halakoak ez dut uste oso erabiliak direnik. Guk egiten ditugun lanak berriz egon badaude. Situacion Ele azterketaren galdetegian banaketa hau dugu adibidez:

Tabla 5. Roles de los docentes de E/LE exceptuando la actividad lectiva

ROLES DOCENTES	%
Analista de necesidades	13%
Responsable del currículo	17%
Elaborador/a de material didáctico	53%
Orientador/a	18%
Tiene otros profesores a su cargo	10%
Investigador/a de su actividad docente	24%
Formación continua	18%
Evaluador de exámenes externos	17%
Otro	10%

ELE irakasleen artean lan didaktiko zabalduena materialgintza dela diosku emaitzak bestalde.

Hau ikusita, galdera klabea beharbada: didaktikaria izatea lan bakarra da? Konpetentzia multzo bakarra?

Eta:

Non dago irakaslearen eta didaktikariaren (edo didaktikari errolen) arteko muga? Zertan da berezia didaktikaria?
Zer nagusitzen da paper desberdinetan: erudizioa, sormena, komunikazioa, ikasten laguntzeko trebezia, kudeaketarako gaitasuna, informazioa tratatzeko abilezia...?
Zer-nolako espezializazioa behar da?

Uuuuuuuuuuuuuuuuuu!

Plisti-plasta — Fri, 23 Jan 2009 17:05:04 +0100

Otsoak uau, uau, uau, uau

mendi gainetan ugari

txuri, beltzak, urdin, gorri

trumilka dira etorri.

Horregatik Txanogorritxu

urrundu otsoetatik (bis)

Otsoak uau, uau, uau, uau

goseak ditu ekarri

errez baita aurkitzea

inguru hontan janari.

Horregatik Txanogorritxu

mintzatzen da otsoekin (bis)

Otsoak uau, uau, uau, uau

irrifar egiten daki

hortzak luze hain ederki

izan dezagun erruki.

Horregatik Txanogorritxu

pozik dabil otsoekin (bis)

Otsoak uau, uau, uau, uau

jan ditu hamasei txerri,

ehun oilo, hogei ardi

gosea kentzen badaki.

Horregatik Txanogorritxu

beldurtu da otsoekin (bis)

Otsoak uau, uau, uau, uau

berek dakiten bidetik

laister, berriz, ustegabe

artaldearen erditik.

Zoritxarrez, Txanogorritxu

beti dabil otsoekin (behin eta berriro).

Uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu!

(Xabier Lete)

Entzun nahi izanez gero, sakatu hemen.

gogoeta bikaina

Iñaki Calvo — Fri, 23 Jan 2009 15:48:53 +0100

Egun hauetan Lakoffen eguneroko metaforen testuekin nabil gora eta behera eta, justu orain, zu agertzen zara gure lanbideari buruz galdezka halako metafora ederrekin... Erantzunik eman nahi nizuke, baina nik neuk ez dakit zer moduzko artzaina naizen. Bestalde, asko gustatu zait txakurren, ardien eta aharien ikuspuntua ere kontuan izan izana.

Eskerrik asko gogoeta poetiko hau konpartitu izanagatik.

Hurrena arte, Benito!

Ikastaroaz

Benito — Thu, 11 Dec 2008 20:19:04 +0100

Nik neuk ez dut uste ikastaroan lan askorik egingo dudanik, lankide batzuen artean eramango dute (Arana kapitainaren kastakoa naizela uste dut, je, je, je...), igoal kolaborazioren bat edo tutoretzaren bat egingo dut, baina ez da segurua.

Ikastaro hau gehien bat irakasle inoiz jardun ez dutenentzat dago pentsatuta, lanean hasteko moduan jartzeko, oinarrizko ikastaroa.

Ez dakit zurearen moduko errodajea daukazuenontzat apur bat light ez ote den izango. Dena dela, ikastaroa egitera animatzen bazara, pozgarria izango da, duda barik.

Oso berri interesgarria

Iñaki Calvo — Thu, 11 Dec 2008 19:39:55 +0100

Iepa, Benito!

Zuk ikastaro honetan lan egingo al duzu? Ideia bikaina iruditzen zait, izan ere, ikastaroan izen emateko aukera aztertzen ari naiz.

Agur!

Zerbitzariarena

Benito — Tue, 21 Oct 2008 13:00:42 +0200

Zerbitzariarena aspaldikoa da, baina arazoa ez da bisita kopurua, hau ez da Youtube! Dagoen bisita kopuruarekin eta jakinda hemengo edukiak testu hutsa direla (ez dago fitxategirik eta irudiak ere hemendik kanpo daude), daukagun kontratuarekin soberan eduki beharko genuke.

Arazoa, gure lagun bat da, ez du gaiztoa izan nahi baina batzuetan fede onarekin faenatxoren bat egiten du. Hain zuzen ere Google-en "spider-ak" otsailetik dabiltza Karrajua zurrupatzen egun santu guztian behin eta berriz, banda zabalera jan eta jan. Izan ere hil batzuetan kontratatuta daukagun bandaren (6gb) %500era heldu da aingerutxoaren armosua.

Zerbitzariekoekin komentatu nuen eta eurak ere harrituta geratu ziren. Gomendatzen diren neurriak hartu nituen (robots.txt-en arauak ezarri, sitemap-a erabili...), baina alferrik. Umea maiteminduta daukagu.

Ekainean konponbide drastikoa eman nion. Umeari "amaitu da!" esan nion eta Karrajura spider-ik ez bidaltzeko. Hau da, Google-i Karrajua indexatzeko atea itxi egin nion. Eta ordutik hona banda-zabaleraren kontsumoa logikaren barrukoa izan da.

Kontua da, bitartean Karrajua Google-etik desagertu egin dela. Hau da, norbaitek Karrajuan dagoen zerbait bilatzen badu ez duela aurkituko, eta Karrajuaren barne bilaketa berak ere ez ditu barne-edukiak zerrendatzen. Hau ere faenatxoa da.

Orduan, lehengo egunean, pentsatu nuen umeari uda aurreko demaseko gose hori pasatuko zitzaiola eta zigorra kendu nion. Baina, uste dut lehengora bueltatzen hasi dela. Dena dela oraindik egun batzuk emango dizkiogu zelan portatzen den ikusteko.

Estimatzen da eskaintza, eskotea ipintzearena. Baina arazoa da umeak orain jaten duena ordaintzeko soldata asko behar direla, eta ez da normala. Arazoa teknikoki konpontzen saiatuko naiz, eta horrela jarraitzen badu, ba dietan ipiniko dut berriro.

Hala ere, bitartean bankuak eta burtsarekin etsita dabilen inbertsore serioren bat badabil munduan (halakorik balego...), hemen balore segurua dauka. Geure asmo bakarra dirua hartu eta Parisko eta Konstantinoplako zubietan gure umearekin zaku-lasterketak egitea baino ez da. Ez dugu inbertsorea engainatuko, ezta okurritu ere!

Euskaltegui

Josu L — Tue, 21 Oct 2008 11:13:17 +0200

Eta ikasleak lerro bitan irakaslearen aurrez-aurre? Horrelakorik ez da ikusten gaur egun euskaltegietan, ezta? Ezta?

Zerbitzari handiagoa behar baduzu, egingo dugu "a eskote" ;-) Hau agertu zait duela gutxi:

Bandwidth Limit Exceeded
The server is temporarily unable to service your request due to the site owner reaching his/her bandwidth limit. Please try again later.

Etorkizuna sarean dago,

kokoteraino — Fri, 07 Mar 2008 20:59:12 +0100

Etorkizuna sarean dago, informazioa saretik ateratzen eta sarean sortzen dugu,gaur egun ezagutza garatzea ezinezkoa da "entxufatuta egon gabe".
On-line ikastaroak erabiltzen ditugu etengabeko prestakuntza delakoan trabatzeko, ezinbestean. Ba al dago besterik?
Beti bezala, irakasle onak eta txarrak egongo dira, plataforma onak eta txarrak, ikasle onak eta txarrak... baina etorkizuna hemen dago. Eta oraina ere bai.